Bij het eerste onderzoek bleek al snel dat er meer aan de hand was dan “een buikgriepje”. Willy had hoge koorts en zijn huid had een opvallende gele kleur gekregen. Dat was voor ons een duidelijk signaal dat we verder moesten kijken. Met een bloedonderzoek probeerden we te achterhalen wat er precies misging.

De resultaten waren zorgwekkend: Willy had bloedarmoede en zijn lichaam zat vol ontstekingen. Ook een stofje in het bloed, bilirubine, was verhoogd — en dat verklaarde meteen zijn gele kleur. Alles samen wees in de richting van een ernstige ziekte. Gezien zijn jonge leeftijd en de combinatie van symptomen kwam één diagnose steeds nadrukkelijker naar voren: FIP, een ernstige virusziekte bij katten.

Om dat verder te onderzoeken, maakten we een echo van zijn buik. Bij FIP zien we namelijk vaak vocht tussen de organen. Dat vocht was er ook bij Willy, maar helaas net te weinig om er een staal van te nemen en zo de diagnose helemaal zeker te maken.

Omdat Willy’s koorts niet wilde zakken en het weekend was, besloten we geen tijd te verliezen. Hij werd doorgestuurd naar een gespecialiseerde kliniek om meteen te starten met een behandeling tegen FIP. En met succes: de medicatie sloeg goed aan. Enkele dagen later mocht Willy alweer naar huis om daar verder verzorgd te worden.

Twee weken later kwam hij terug op controle. Het verschil was duidelijk zichtbaar, en ook zijn bloedwaarden zagen er al een stuk beter uit. Willy voelde zich opnieuw meer zichzelf — al is hij er nog niet helemaal. De weg naar herstel is lang: hij zal minstens twaalf weken medicatie nodig hebben.

FIP is geen eenvoudige ziekte, maar dankzij recente wetenschappelijke doorbraken is er vandaag gelukkig wél een behandeling mogelijk. Iets wat enkele jaren geleden nog ondenkbaar was. Voor Willy betekent dat hoop, tijd en vooral: een toekomst. 🐾